Geheime verlangens (fragment)
Nee, Lieve Zus, ik ga je niet vertellen wat Manolito onder de letter P in mijn trefwoorden register gevonden heeft. Daar moet ik het zeer geheime antwoord op schuldig blijven.
Het behoort tot de strategie van mijn bedoelingen, die verborgen in mijn boeken een heel belangrijke, zo niet essentiële rol spelen.
De techniek van de duiding der vergissingen.
Ik tracht de argeloze toeschouwer te verleiden zich een voorbarig oordeel te vormen om zodoende inzicht te krijgen in zijn ziel, hem te betrappen op gedachten die hij in mijn verhalen projecteert, waarmee hij onbewust zijn diepste en geheimste verlangens blootgeeft. Ik geef hem als het ware de gelegenheid zichzelf te betrappen op de voor hem weerzinwekkende gedachten die sluimeren in zijn onbewuste, om hem daarna door inzicht en relativering de weerzin te ontnemen en zijn liefde te wekken voor zichzelf en voor zijn medemensen.
Want iedere afweer tegen ‘ontoelaatbare’ gedachten is een afweer tegen zichzelf en dus een afweer tegen de mensheid.
Ik zal in het volgende voorbeeld toelichten hoe je gebruik kunt maken van de verborgen psychologische mechanismen.
Iemand die van honden houdt kun je niet zeggen dat zijn dierenliefde verband houdt met haat tegen zichzelf.
Het is misschien wel mogelijk om hem ervan te overtuigen dat hij het dier boven de mens en dus ook boven zichzelf stelt.
Moeilijker wordt het echter, als je zegt dat zijn extreme dierenliefde voortkomt uit mensenhaat.
Wanneer hij nu bij het lezen een onbewuste keuze moet maken tussen het dier en de mens, dan kiest hij het dier.
Als ik daarna heel aanschouwelijk een paar voorvallen beschrijf van weldoordacht, edel menselijk gedrag en van instinct-gebonden dierlijk gedrag, dan dringt het besef nog niet tot hem door, dat hij een verkeerde keuze gemaakt heeft, maar hij gaat inwendig twijfelen aan zijn inzicht. Op dat moment is hij rijp voor een wijze les die niet arrogant overkomt en die hij welwillend naast zijn eigen overtuiging stelt. Deze stellingen van liefde en haat confronteren zich dan onbewust in de discussie en innerlijke strijd, waar hij geen weet van heeft.
Omdat het goede, het menselijke, ondersteund wordt door een zelfs tot in het dierenrijk wortelend sociaal gedrag en het ontwikkelde alter ego, merkt hij een paar dagen later dat zijn mening veranderd is, dat zijn gevoelsleven is uitgebreid.
Hij weet niet hoe het komt en hij vraagt zich dat ook niet af.
Als je hem uitlegt hoe het in zijn werk gegaan is, vervalt hij onmiddellijk in de oude fout.
Daarom vertel ik je niet waar die letter P voor staat.
Alleen een ervaren psycholoog kan dit geheimschrift lezen, maar ja, ik heb het nu al gedeeltelijk verklapt.
Om jouw reactie bij te schrijven in het archief van ons gemeenschappelijk cultuurgoed, heb ik het volgende, heel aardige tafereeltje gevangen in poëtisch proza.
Een vuige zin.
‘De hurkende kleine meisjes spetteren met opengesperde schaamlipjes en krachtige straaltjes, artistieke natte kuiltjes in het rulle, wegglijdende zand, die door de opdrogende zoutigheid in de zon gefixeerd worden tot blijvende monumentjes van hun biologische functies.’
Vuig of aardig?
Welke onafhankelijke jury kan het oordeel vellen en durft het schuldig uit te spreken?
Het denkende dier
Mijn alter ego wil dat ik de mening krijg: ‘De vuige taal die mij hier op de lippen staat kan ik wegens zijn zedenbedervende invloeden niet uiten en moet het daarom noodgedwongen inslikken en diep in mijn onbewuste verbergen, waar het zich kan meten met de kluwen kronkelende slangen van mijn verdrongen verlangens.’
De dialoog in mijn bewustzijn is het gevolg van de strijd tussen een hoogstaande intentie en de lage instincten, waarbij de eerste de inborst van een schrijver geperverteerd en vuig noemt wanneer deze uitroept:
'Ha! Mensheid! Geef het maar toe: gij leest het liefst de diepe roerselen uit een opengebarsten ziel, de hartstochtelijke vervoeringen, de gemengde emoties van smart en lust van smachtende, onvervulde en verboden liefdes.'
'Nee mijn beste vriend,' zegt het alter ego, 'je bent gevangen in je eigen lichamelijke lusten, in je eigen obsessies, zodat je de vrolijkheid van dartelende lammetjes en spelende jongelui opvat als een uitnodiging voor seksueel zingenot. Welk een tragische vergissingen bega je! Welk een eerloos lot zal je deel zijn!'
'Integendeel, ik ben het niet, die de vergissing begaat, het is de lezer, die zijn verdrongen obsessie via mijn geschriften uitleeft, door zijn verlangens te projecteren in mijn onschuldig proza, waar slechts een enkel vuig woord voldoende is om de diepste vuiligheid te wekken in zijn hunkerend hart, want men zwelgt in ongebreideld seksplezier. Je kunt in de luxueuze bordelen zien hoeveel men daar wel voor overheeft.’
Dan valt er een ernstig stilzwijgen, als het alter ego in het draaiboek naar een passend weerwoord zoekt, maar slechts een belerende verwijzing naar de natuur vindt, waar de seksuele daad uitsluitend gericht is op de voortplanting van de soort.
'Juist,' zegt de schrijver, 'het is het menselijk brein dat de mogelijkheden bestudeert om ondervonden genot te herhalen, tot men er fysiek aan te gronde gaat en waarbij men er niet voor schroomt zichzelf te vergiftigen met gistend graan, rottend druivensap en hallucinerende plantenextracten, die de volgende vervoering moeten begeleiden. De cijfers van invaliditeit, accijnzen en miljardenvermogens van drugsbaronnen zijn het bewijs voor mijn stellingen. Wanneer het goede in de mens niet in opstand komt en een sociale revolutie niet een totale wijziging van het menselijk gedrag kan bewerkstelligen, dan is de mensheid tot uitsterven gedoemd. Mijn geschriften zijn in zoverre vuig, als ik die vuigheid nodig heb om de mens met zijn neus in zijn eigen drek te duwen, hem met zijn laatste restje verstand diep in zijn ziel te laten afdalen, om daar de oorsprong te ontdekken van het menselijk falen te midden van een perfecte natuur.
'Mijn inspanning is een laatste poging om de mens terug te krijgen in de schoolbanken, waar ik niet veel van verwacht, want hoeveel eminente, grote mannen zijn mij niet voorgegaan: Rousseau, Salzmann, Pestalozzi, Sigmund Freud en Carl Gustav Jung, met denkwijzen als: terug tot de natuur, opvoeding van de opvoeders, fysieke harding van opgroeiende jongens, aanschouwend onderwijs en handenarbeid, psychoanalyse en dieptepsychologie.
'Wij hebben hun denkbeelden en de daaruit voortvloeiende pedagogische inzichten naar ons beste vermogen toegepast, maar wat is er sindsdien van de mens geworden?
'Twee wereldoorlogen en ontelbare burgeroorlogen hebben de strijd tussen de ideologieën aangewakkerd, de tegenstellingen verscherpt, de verdwazing van de mens in geloof en levensopvatting aangetoond, de criminaliteit gewekt en gecultiveerd.
'De samenhang van macht, geldzucht en seksuele begeerten is even duidelijk als in hun tegenhangers de soberheid, het afstand doen en de zelfopofferende liefde, waar niemand nog belangstelling voor heeft.
'Jonge, uitgebluste kinderen hebben zich opgesloten in muffe kamers, hangen bewegingloos en apathisch in de zachte, warme fauteuils bij het televisietoestel, verwend en oversekst, te vet en te weelderig opgroeiend met kunstmatig voedsel uit plastic zakjes, onderwezen door nieuwe leermeesters zoals Sean Connory, Silvester Stallone en Arnold Schwarzenegger, en tenslotte vergiftigd door puur pornografische seksualiteit, gelardeerd met sadisme en ontdaan van zijn romantisch-erotische componenten.
'Waar zijn de verstandige ouders?
'Ze liggen in bed in een verdovende extase, tot ze niet meer opstaan.
'De straten zullen eens vol huilende wezen zijn.’
Ga voor meer verhalen van David Das naar zijn website
w w w. d a v i d d a s .nl
Nieuwe stelling:
Is wantrouwen een katalysator van ADHD, Anorexia, Autisme, Astma, Depressie...
Maak een afspraak voor een persoonlijk gesprek met David Das
Stuur een mailtje naar david@daviddas.nl
Nog meer wantrouwen.
Het is toch onmogelijk dat twee zulke geroutineerde atleten een dergelijke belachelijke fout maken?
Stuurde Kempkes Sven Kramer doelbewust de verkeerde baan op omdat vriendjes van Kempkes een zeer groot bedrag gegokt hadden in de pools ten gunste van die Koreaan?
Ik wacht met spanning op de eerste berichten hierover.
(Donderdag direct na de wedstrijd geplaatst door David Das)
De mensheid heeft in de prehistorie kannibalisme en incest overwonnen.
Daardoor kon de mens evolueren en de wereld veroveren.
De RBS is door de Staat overgenomen.
De bank heeft 4 miljard aan overheidssteun gekregen.
De RBS keert 2 miljard aan bonussen uit.
Dat is geld van de belastingbetalers.
Dat is een vorm van kannibalisme en incest:
De bazen neuken hun eigen volk.
De evolutie van het kapitalisme is daarmee ten einde gekomen.
De financiële wereld gaat daaraan ten onder.
(Woensdag 24 februari 2010 geplaatst)
Lees Thomas Mann, Kafka, Sigmund Freud, Dostojevski, Sartre, Bertolt Brecht.
donderdag 20 augustus 2009
Abonneren op:
Reacties (Atom)
